LEER

LOOK WHO’S TALKING

BABY FAITH !

LOOK WHO’S TALKING DEEL 3

Deze hartverwarmende reeks ‘Look who’s talking’ trekt je mee in de wonderlijke wereld van schrijfster Kleo Denef. Vanuit de moederschoot tot op vandaag trekt Kleo jou mee in haar verhaal. Doorheen ‘het leven zoals het is’ opent zij op een verrassende manier onze ogen voor grote misvattingen uit het christenleven…

MIJN 12DE VERJAARDAG

Heverlee 1988. Vandaag is het een grote dag! Mijn 12de verjaardag! Een grote stapel cadeaus staan te wachten op de kast. Vanuit de keuken de geur van mijn lievelingseten: lasagne! Het is feest. Ik denk bij mezelf, ik hou van mama!!! Kadootjes open, stapels papier op de grond. Super lekker gegeten! Mama begint aan de mega afwas. Ik verlaat de tafel om op mijn kamer met mijn nieuwe auto (op afstandsbediening) te spelen. Ik moet opletten waar ik mijn voeten zet. Een grote sprong tot op mijn bed. Want de vloer ligt bezaaid met speelgoed en kleding. Mama heeft nog niet opgeruimd. Zelf weet ik niet goed hoe ik er aan moet beginnen. Ik heb het nooit geleerd, want mama is daar.

Enkele jaren later. Mama is boos! 
“Gij zit op hotel zeker!” Roept ze kwaad terwijl ik wenend naar mijn kamer loop. Ik begrijp het niet. Want, ik heb geleerd dat mama daar is.

VERWEND NEST

Zo is het gemakkelijk! Een leven op hotel. Mijn mama ‘For granted’ nemen. Vanzelfsprekend. En dat ‘houden van’ noemen. Afschuwelijk, al zeg ik het zelf. God heeft mijn ogen hiervoor geopend. Ik wist niet beter. Maar ik was baby gebleven. En, ik vond het eigenlijk wel leuk. “Vergeef mij Here!”.

VERWEND NEST

Wedergeboorte is fantastisch. De stromen van Gods genade in die periode zijn enorm. Speciale ervaringen, wonderlijke gebedsverhoringen, Gods bovennatuurlijke aanwezigheid. Dit is waar elke christen naar verlangt! En dat is goed. Maar deze gevoelens en ervaringen zijn niet (alleen) Gods doel voor ons leven! Ze zijn het middel tot groei. Een baby krijgt eten en de nodige affectie opdat hij zou groeien. En een gezonde, evenwichtige persoon worden. Hij krijgt geen eten enkel voor het goed gevoel. Ook al ervaart de baby het zo op dat moment. De baby beseft niet dat dit ‘leuke gevoel’ een hoger doel heeft. Hij leeft voor het goede gevoel van dat moment. Baby faith!

VAN KICK TOT KICK

Een aanraking van God is fantastisch. Zijn liefde ervaren, daar gaat niets boven. Maar dit meemaken is geen doel op zich. Het is een middel. Wie deze les niet leert, blijft steken in een verwend christendom. Waar alles draait rond een leven van het ene goed gevoel naar het volgende. Van kick tot kick. Wat een misvatting! Hoe verwend! Hoe beperkt! Baby faith! Met dit geloof wordt het onmogelijk volwassen te worden en missen we het plan van God voor ons leven.

IK HOU VAN U!

Hoeveel christenen roepen niet ‘Ik hou van u Jezus’ in een emotionele opwelling. En teren op, of beter misbruiken, Zijn liefde. Net zoals ik deed met mijn lieve mama. Maar wat is houden van? ‘Houden van’ is niet hetzelfde als je geliefd voelen. Houden van is iets dat van ons naar God uitgaat. En niet omgekeerd. En dat is iets dat we moeten leren. Van wie? Van ons grote voorbeeld. God zelf.

HET KOMT VAN 2 KANTEN

Groeien betekent leren. En dat begint al van in de moederschoot. Stap na stap. Zo draagt elke levensfase zijn specifieke lessen mee. Een baby leert op 3 manieren: door te ervaren, te herhalen en te imiteren.
Een baby doet dus écht wel al iets. Het komt écht wel van twee kanten, zelfs in het prille begin.

1. Imiteren

De baby doet na wat mama, of mensen in zijn directe omgeving doen. Hij leert zo stap na stap zelf te eten, te knuffelen, lief te hebben. Het is de basis van zijn vorming! Zie je hoe groot het belang is van goede voorbeelden! En dus ook voldoende ‘quality time’ met deze goede voorbeelden. Medegelovigen, maar natuurlijk ook in de eerste plaats God zelf. ‘Wie je niet ontmoet, kan je niet kennen’. Maar ook ‘Wie bij de hond slaapt, krijgt zijn vlooien’. Kan het nog duidelijker?

2. Herhalen

Ongelooflijk hoe een baby volhardend doorzet om bepaalde handelingen steeds weer te herhalen! Door herhaling is de baby uiteindelijk bij machte zelf iets te doen. Weliswaar met vallen en opstaan. Met de blauwe knieën en de tranen! Volhardende inzet! Een cruciaal leerproces, ook voor ons als christenen. Met de bluts en de buil. Het zal allemaal niet zomaar van de eerste keer lukken of begrijpbaar zijn, maar wie blijft volharden komt er als winnaar uit.

3. Ervaren 

Meer nog, de baby moet zich juist pijn doen om zelf te ontdekken of iets goed is of niet. De beste les om te weten of die kachel te warm is (en het beter is er af te blijven), is om zich eens te verbranden. Van horen zeggen zal steeds minder efficiënt zijn. We moeten het zelf meemaken. Theorie moet praktijk worden om te kunnen groeien. Dat wil zeggen: geen overbescherming. Niet van mama, maar ook niet van God. Het fabeltje: ‘Mij overkomt niets, want God is daar’, vergeet het maar! Baby-fantasieën!

AAN GOD ZAL HET NIET LIGGEN

Een ijzersterke band wordt gevormd als het van twee kanten komt. En aan God zal het niet liggen. Wie zich verbindt aan de juiste voorbeelden, zich volhardend inzet en met een leergierige en blije ingesteldheid de klappen van het leven incasseert, is goed vertrokken op avontuur met God. Stap na stap zal de band sterker worden en zal er ook een wederzijds vertrouwen groeien. Een vertrouwen dat van cruciaal belang wordt in de komende fases. Want groeipijnen doen pijn.

In de volgende aflevering ‘Deel 4: Peuter power!’ maakt Kleo haar eerste pijnlijke groeischeuten mee. Ze botst tegen datgene dat ze liever niet wil horen: ‘Neen!’

VERDER

NOG VRAGEN?

TOP