LEER

Door het oog van de naald: God heeft het laatste woord

Charisma artikel juni 2020

Corona. Het zijn harde tijden. Maar dat weren ze daarvoor ook al. Voor mij, onze kerk en mijn omgeving. Een persoonlijk getuigenis en een openbaring.

‘Heer, zit ik er nu helemaal naast? Gaat nu echt alles kapot waarin ik geloofd heb?’ Het was voor mij een onbekende gedachte na 38 jaar christen-zijn. Ondanks fouten, zonden en mislukkingen was er altijd die Trooster en dat Licht die terug in mijn hart kwamen. Nu niet. Integendeel, het werd nog erger. Met bovendien nog heel slecht nieuws erbovenop. Het gevreesde k-woord (kanker). Een zware diagnose, met een zware operatie die volgde en de ontploffing van het coronamonster de week daaropvolgend. Toen kwam Psalm 23:4 in mijn gedachten: ‘Zelfs al ga ik door een dal van diepe duisternis, ik vrees geen kwaad, want gij zijt bij mij.’ Dat was, in tegenstelling met die mooie belofte uit Psalm 23, bij mij helemaal niet het geval. Integendeel. Ik voelde een onwezenlijke eenzaamheid, verdriet, maar ook duisternis en paniek. En plots werden de ‘verschrikkelijke’ woorden van Jezus op het kruis voor mij heel werkelijk: ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt gij mij verlaten?’ (Matteüs 27:45). Zo voelde het voor mij ook. Het was de realiteit voor mij. Het was meer dan gewoon ‘gevoelens’, depressie of een burn-out. Het was meer, anders ook. Het was voor mij iets totaal ongekends na 38 jaar discipelschap.

Dood

Onwezenlijk. Ik wist ook niet meer wat te doen. Ik wist alleen dat ik moest doorgaan als herder van de schapen, hoe dan ook. Toen dacht ik: zo moet het zijn als je voorgoed van God gescheiden bent. ‘Dood’ betekent scheiding. De eerste dood. Ons lichaam dat het laat afweten op een punt. En onze ziel en geest die ons lichaam verlaten. Dat was wat er met Jezus gebeurde op het kruis van Golgotha. In helse, voor ons begrip onmogelijk in te beelden gruwel en pijnen. Zo stierf Jezus de eerste dood op het kruis van Golgotha. Lichamelijk. Maar nu ging er mij een licht op. Namelijk rond de paniek, de onwezenlijke angst en radeloosheid van Jezus bovenop het lichamelijke lijden tijdens zijn kruisiging. Met name toen de Vader Jezus de rug toe keerde. Om de gerechtigheid over de zonden van de mens die op Jezus uitgegoten werd. Het punt dat de Vader om de zonden van de mens, zich afkeerde van Jezus voor een korte tijd. En Hem zo de tweede dood liet smaken. Verschrikkelijk. Scheiding van God. Plots kregen de bekende woorden een andere gevoelswaarde in mijn begrip en mijn hart. Nu begreep ik iets over de paniek en de wanhoop in de woorden van Jezus toen Hij totaal ontredderd riep: ‘Mijn God, Mijn God, waarom hebt gij Mij verlaten’.

Ons lot?

Gescheiden zijn van God. Voor eeuwig. Wat een lot voor wie straks zonder Jezus’ vergeving bij God komt. Anderzijds houd ik er nu rekening mee dat ook wij, die de Here willen dienen met alles wat we hebben en zijn, rekening moeten houden met perioden van absolute duisternis over ons. Met verdriet, angst en eenzaamheid als gevolg. Maar dit is niet het einde. Integendeel. Wie begrijpt dat deze wereld nog steeds in het duister ligt én onder de terreur en de woede van Satan (Openbaring 12:12), dan weet je dat zulke aanvallen pogingen zijn van een woedende tegenstander om je te overhalen ‘het’ op te geven. Je geloof, je visie en vertrouwen. En ontgoocheld een andere weg op te gaan. Voor Jezus was het kruis het einde van het begin. Wat vooraf ging aan de heerlijkheid en de Overwinning, wat wij Pasen noemen. Met de opstanding, het lege graf. En de zegen voor wie zijn vertrouwen, door het geloof op Hem stelt. Het kruis, de verlatenheid door de Vader en Jezus’ dood. Het was niet het begin van het einde. Maar het einde van het begin. Van zijn heerlijkheid en de redding van de wereld!

Nooit opgeven

Ik heb geleerd dat we altijd moeten doorgaan. In licht en in duisternis. Nooit opgeven. Niet leven op het niveau van onze gevoelens. Jawel, ik heb het zelf gepredikt. En het klopt. Omdat God getrouw is. En daaraan knoop ik mijn gehoorzaamheid aan vast. En niet tevergeefs. Want God is getrouw. Dat is de sleutel. Zijn gedachten zijn hoger dan de onze. En Hij geeft mij en jou niet op. Wat je tekorten, je zonden of je mislukkingen ook zijn. ‘Hij doet ons niet naar onze zonden.’ Laat je dus niets influisteren, door wie dan ook. Niet in het minst door jezelf! Geef Hem daarom nooit op. Hoe zwaar het ook is. Want daarin komt verandering. Niet altijd miraculeus van het ene moment op het andere. Maar op zijn eigen wijze. Zoals we het zo mooi in Jesaja 43:18-20 kunnen lezen, en daarmee wil ik ook een voorzet geven naar de toekomst. Van mezelf en onze Gospelkerk Refreshed. Denk niet aan hetgeen vroeger is gebeurd en let niet op wat oudtijds is geschied; zie, Ik maak iets nieuws, nu zal het uitspruiten; zult gij er geen acht op slaan? Ja, Ik zal een weg in de woestijn maken, rivieren in de wildernis…

Kijk en ga

Daaruit nog even drie tips die mij en onze Gospelkerk in een nieuwe realiteit met God brachten:

1. Stap in geloof, in je ontgoocheling en verdriet over naar de Heer.
De duisternis heeft echt niet het laatste woord als je dat doet. Wacht niet altijd op het grote wonder. Kijk naar de belofte in Jesaja. Die begint ook IN de woestijn. Niet in het beloofde land.

2. Kijk naar wat er in je ellende gebeurt. Nieuwe dingen. Vanuit onverwachte hoek.
Zoals corona. Een week na mijn ontslag uit het ziekenhuis stond ik met een sonde op het podium van onze kerk. Voor een lege zaal. In Gods genade en kracht. Wegens corona mochten we maar met maximum tien mensen de kerkdienst streamen. En daar begon een nieuw verhaal voor mezelf en voor onze kerk.

3. Ga mee in de flow. Kijk niet op de omstandigheden.
De twee maanden daarna gooide de Heer mij en onze Gospelkerk volop in het mediakerkgebeuren. De crossover-kerk die we in 2019 aangekondigd hadden, werd plots pure realiteit. Met virtuele gebedsgroepen. Connecteren via Corona Crisismails, whatsappgroepen. En natuurlijk de zeer geslaagde Refreshed livestreams elke week. Met een veelvoud van kijkers en virtuele kerkgangers. En plots zitten we in een nieuwe realiteit voor de kerk in België. En blijkt onze visie op de kerk in Vlaanderen en België profetisch.

Opmerkingen of vragen? Reageer hier...

NOG VRAGEN?

MEER

TOP