LEER

We zijn onderweg in de woestijn

Een update van de kerk in België (Charisma artikel)

Hoe staat het met de kerk in België? Tijd voor een update aan het einde van het jaar. Zo kunnen jullie de komende tijd gericht en doeltreffend voor ons bidden. Want de Heer is met ons ‘ergens onderweg’ in de woestijn. Maar wel op weg naar het beloofde land, naar de vervulling van Gods beloften voor een geestelijke opleving.

Een paar jaar geleden trad Trinity op in Mechelen (nabij Antwerpen). ‘Goedenavond België!’, riep frontman Elbert Smelt enthousiast. Het publiek reageerde echter koeltjes. Ik vertelde Elbert achteraf dat ‘België’ niet echt meer aanslaat bij het publiek, tenzij het over voetbal of chocolade gaat. België bestaat natuurlijk nog altijd theoretisch en staatkundig, maar politiek-economisch en socio-cultureel is België reeds uiteengevallen in drie aparte entiteiten: Vlaanderen, Wallonië en het multinationale Brussel. En zo is het ook met onze ‘kerken’. Trouwens, wie bij ons over ‘de kerk’ spreekt, heeft het over de Rooms-Katholieke Kerk en niet over protestantse, evangelische, pinkster- of andere bijbelbelijdende kerken. Een niet onbelangrijk verschil tussen onze landen.

Sprekende cijfers

Verleden jaar noemde 53% van de Belgen zich katholiek en 6% moslim. Volgens Operatie Mobilisatie, de internationale zendingsorganisatie, telt België momenteel zowat 64.000 autochtone wedergeboren christenen (oftewel 0,55% van de 11,6 miljoen inwoners). Daarnaast zijn er ook 123.000 christenen van allochtone oorsprong in ons land (1%). De allochtone christelijke kerken bevinden zich vooral in de regio’s Brussel, Antwerpen en Gent, en zijn meestal anderstalig. Het zijn overwegend Afrikaanse en Zuid-Amerikaanse kerken die vaak erg op eigen cultuur en taal gefocust zijn. Dat komt niet altijd even goed over bij de bevolking én bij de nationale media. Die durven het nogal eens oneerbiedig te hebben over de ‘garagekerken’. De ‘eigen’ Vlaamse kerk van Christus is erg klein. Wanneer we de getallen door drie delen, komen we op een goede 30.000 Vlaamse evangelische christenen. Daarvan is de meerderheid erg behoudend tegenover de Heilige Geest en de Geestesgaven. Bovendien is de kerk totaal onzichtbaar in de Vlaamse samenleving. Zo zijn er geen christelijke media en ook de christelijke muziekscene is zo goed als onbestaand. Het is dan ook zoeken naar visionaire, geestelijke leiders, evangelisten en predikanten. Tevergeefs, op enkele zeldzame uitzonderingen na.

Goddelijke visie

Bij die uitzonderingen met goddelijke visie staat Gospelkerk Refreshed vooraan. Sinds meer dan dertig jaar onderweg naar ‘het beloofde land’. Niet op basis van eigen drive of wishful thinking, maar op basis van goddelijke openbaringen en de bevestiging door de feiten en Gods wonderlijk handelen door de jaren heen. Het begin van die visie dateert uit 1984. Via een profetisch woord uit de mond van een Nederlandse, de toen nog erg jonge en onbekende predikant, Jaap Dieleman. De bal ging rollen en de Heer leidde ons via zijn voortschrijdende openbaring tot een steeds duidelijker en specifiek beeld over zijn visie en beloften voor Vlaanderen op lange termijn. En daar gaan we nog steeds voor. Via een weg door de woestijn. En die weg is niet evident.

God bemoedigt en bevestigt

Ondanks tijd en strijd laat God ons niet in de steek. Hij bemoedigt én bevestigt zijn visie op de juiste momenten. Via nieuwe (media)deuren bijvoorbeeld. Maar ook via krachtige bekeringen van (jonge) mensen uit totaal niet-kerkelijke milieus (volgende keer een paar mooie getuigenissen uit Vlaanderen). Mensen met vaak kostbare en cruciale bekwaamheden in Gods Gemeente. Gelovigen die bereid zijn gecoacht en gekneed te worden tot echte visionairs, discipelen en arbeiders voor zijn Koninkrijk. Om te zorgen voor continuïteit in de kerk. En dat is niet evident in deze tijd. Een tijd van dwaalleringen én verleidingen als nooit tevoren in een verloederde communicatie- en genotsmaatschappij.

Als tolerantie zonde wordt

Meer dan ooit zien we de duivel met nieuwe technieken de wereld, maar ook de Gemeente, bestoken én krachteloos maken. Tegenwoordig is ‘inclusiviteit’ en ‘verbinding’ de trend. Die zetten ons aan om meer genade in praktijk te brengen, maar zijn tegelijkertijd gevaarlijk omdat het ons belet om bepaalde ‘gevaarlijke’ mensen en opvattingen terecht te wijzen. Zo is het nu al ‘not done’ om hen die de wederkomst van onze Heer loochenen als dwaalleraars te bestempelen, omwille van de ‘inclusiviteit’. Zo wordt tolerantie zonde, worden essentiële geloofspunten afgezwakt en worden we geacht nieuwe leringen een plaats te geven in Gods Gemeente. Dit is ronduit dramatisch. Zo dreigt de leugen de kerk binnen te dringen en onze kracht en impact te ondermijnen. Daarbij denk ik aan issues als seksualiteit en het afzwakken van het cruciale bijbelse begrip ‘eenheid’. Zoals een bekend Nederlands dominee zei: ‘We zijn het niet eens, maar toch zijn we één.’ Dat is een gevaarlijk statement. We hoeven uiteraard onze eigenheid niet op te geven en in alles hetzelfde te zijn, maar als cruciale geloofsissues als de Heilige Geest, seksualiteit, de schepping, de essentie van het evangelie én de wederkomst van Christus betwist worden, dan is de Leugenaar succesvol aan het werk onder ons. Zo dreigen vele gelovigen onderweg naar Gods beloften te struikelen en te vallen.

Ergens onderweg

De weg naar het beloofde land en Gods beloften is niet zonder risico’s. Dat vertelt Paulus ook aan de gemeente te Korinthe. In 1 Korintiërs 10 waarschuwt hij hen via het verhaal van Israëls woestijntocht. God is een genadig God maar Hij is nog steeds Dezelfde. En dus ook zeer te vrezen. Hij tolereert het niet dat zijn genade een vrijbrief wordt om zijn heiligheid, reinheid en rechtvaardigheid te negeren. Zo leren we uit de woestijntocht hoe gemor, ongeloof, afgoderij, hoererij, God op de proef stellen, rebellie en vriendschap met de wereld, niet zonder gevolg blijven. En er daardoor velen onderweg sneuvelen. Dat geldt ook voor ons. Ook wij zijn ‘ergens onderweg’ naar de vervulling van Gods beloften, met een getrouwe God die onze karakters wil vormen naar zijn beeld. Een God die zijn tijd neemt om zijn volk te coachen. Een God die telkens weer voorziet en zijn beloften houdt, omdat zijn plan vaststaat. Met of zonder ons! En dat zien we in de geschiedenis van onze kerk. Tijd, geduld, geloof. Maar ook selectie, afval en oordeel van God. Tezelfdertijd werkt God aan de vorming van een nieuwe lichting, een nieuwe generatie voor een nieuwe tijd. Een tijd om het beloofde land en Gods beloften te beërven.

‘Als een rups een vlinder wordt’

Dit beeld ontving ik zes jaar geleden, op een cruciaal moment in ons gemeentebestaan. Hierdoor begrepen we dat God ons naar een hoger niveau van heerlijkheid wilde brengen. Ondertussen zijn er heel wat veranderingen, moeilijke keuzes maar ook grote doorbraken gekomen. Vandaag gaan wij met Gospelkerk Refreshed, met een nieuwe generatie, naar een nieuwe tijd. Een kerk die haar tentpinnen wijd zet om vele nieuwe zielen te kunnen ontvangen en coachen (Jesaja 54:2-3). Ook via de media en een persoonlijke aanpak. Met een nieuwe generatie arbeiders, gewapend tegen de listen van de vijand en open voor de leiding en kracht van de Heilige Geest. Mogen wij u vragen om voor ons te bidden voor het nieuwe jaar en een nieuw seizoen met Gospelkerk Refreshed? In een nieuw Vlaanderen voor Jezus!

Wij houden jullie op de hoogte! Gods zegen toegewenst

Opmerkingen of vragen? Reageer hier...

NOG VRAGEN?

MEER

TOP